Zonder dat ik het meteen doorhad, was ik mijn eerste eigen cliënt. Ik was 15 jaar toen ik startte met hormonale anti conceptie. Eerst de pil, toen een spiraaltje. Heel normaal vond ik dat; de meeste van mijn vriendinnen deden dit rond die leeftijd. Pas toen ik een kinderwens kreeg, rond mijn 30e, stopte ik hiermee.

Ik raakte zwanger, maar kreeg ook verschillende miskramen. Ik kreeg een zware hormoonkuur, een hoop langdurige stress en allerlei ‘vage’ klachten. Ik begon weer met een spiraal en vanaf dit punt begonnen de klachten echt heftig te worden.

Ik had moodswings, onregelmatige cycli, hele depressieve momenten, gevoeligheid voor angst, overal tintelingen en een trillend lijf. Zo erg, dat ik er soms nachten niet van sliep. Ik herkende mezelf in de verste verte niet meer. Dit had ik nog nooit meegemaakt. Het was beangstigend en ik snapte er niks van.

Ik begon me af te vragen: zou dit te maken hebben met al die hormonale schommelingen die ik in de afgelopen tijd heb meegemaakt? Zou het kunnen dat die kunstmatige hormonen mij geen goed doen en hebben gedaan? Toen ik na lang doorzetten bij de gynaecoloog terecht kwam, werd na onderzoek inderdaad geconstateerd dat mijn hormonale gezondheid behoorlijk verstoord was. Maar.. aan mijn klachten was volgens hem niets te doen. Ik zat in een voorstadium van de overgang en natuurlijk zwanger worden zat er voor mij hoogstwaarschijnlijk niet in.

Misschien was het mijn wanhoop, misschien was het mijn intuïtie, maar iets in mij zei dat dat niet waar was. Ik begon alles te lezen wat er maar te lezen viel over hormonen en vrouwelijke gezondheid, over het ritme van mijn eigen lijf en cyclisch leven, over de invloed van hormonale anti conceptie en over neurotransmitters, over de invloed van voeding en leefstijl. Ik volgde verschillende opleidingen en zette verschillende interventies in.

En toen begonnen dingen langzaam te veranderen

Ik kwam steeds meer en meer in contact met het ritme van mijn lijf, begon ernaar te luisteren en haar te snappen. Mijn cyclus werd regelmatig en mijn klachten begonnen te vervagen. Ik begon me meer mezelf te voelen dan ooit te voren. Gelukkig dan ooit tevoren.

Ik kwam ook erachter dat…

• Zo veel vrouwen kampen met klachten die gerelateerd zijn aan hormonen en darmen

• Je ontzettend veel invloed hebt op je eigen hormonale- en darmgezondheid

• De kennis hierover vaak niet aanwezig is

  Deze drie dingen bij elkaar opgeteld maakte het dat er een missie in mij begon te ontkiemen. Want hoe kan het zo zijn dat er zoveel vrouwen onnodig klachten hebben, terwijl de kennis hierover gewoon bestaat?